El próximo miercoles día 17 la economista Nekane Jurado realizará una serie de dos charlas en Iruñea sobre la situación económica y social en Hegoalde tras una década de gran recesión económica. Las mismas serán en el aulario de la UPNA  a las 12h y a las 19h en la sala de la calle Calderería, en ellas se centrará en el estudio de los presupuestos entre 2008 y 2017, fiel reflejo de una realidad económica social que nos aleja cada vez mas de la Europa social.

Azterketan nabarmendu beharreko zenbait alderdi

industrializazioa. Lana 80ko hamarkadaren industria krisialdiaren testuiniguruan kokatu da. 1975ean euskal BPGaren % 48,8 industria sektoretik zetorren bitartean, gaur egun % 24 baino ez dator. Gizartearen tertziarizazioa dela eta, soldata errentak 1979an BPGaren % 55 izatetik, 2014an % 47,1 izatera igaro dira. Ondorioa: biztanleriaren ia erdiaren urteko errenta 12.000 € baino baxuagoa da edo ez dute inolako errentatik (EBren esanetan, Langile txiroak). Gainbehera honen eta pobrezia maila altuaren ondorio nagusienetakoa krisialdi demografikoa da.
Krisi demografikoa. 35 urtetan (1981-2016), EAEko biztanleriak % 1,4 baino ez du hazi (2.141.809 biztanle izatetik 2.171.886 izatera). Bitartean, Nafarroan biztanleriak % 25,34 hazi du eta Estatu mailan % 23,1, ia 9 milioi bat biztanle gehiago. Geldialdi horrekin batera, zahartze prozesua ere badator. 2016an, 65 urte baino gehiago dituzten pertsona kopurua 20 urte baino gutxiago dituztenena baino handiagoa zen, hain zuzen % 17,5 gehiago. Bagara kopuru bera, baina zaharragoak.
Fiskalitatea. BEZa % 16 izatetik % 21 handitu da eta lan errentek PFEZri guztira ordaintzen diotena ere handitzen jarraitu dute. Dena den, nabarmen jaitsi da diru bilketa: 2008an biltzen ziren 100 € bakoitzeko 2017an 17 € gutxiago jasotzen dira; aberastasunak denbora tarte horretan (2008-2017) % 5 gora egin duen arren. Hori guztia elkarteen zerga bilketa nabarmen jaisteak zuzenean eragin du. Izan ere, iruzur fiskal eta sozial handia dakar. Ulertezina da HEHko enpresek euskal aberastasunaren (BPG) erdia baino gehiago bereganatzea eta 2017an ogasunean bildu diren 100 € bakoitzeko 7 € soilik ordaintzea. 2008an 2.591 M € ordaintzetik 2017an 1.175 M € ordaintzera igaroko dira.
Kargu altuak eta Kupoa. Eusko Jaurlaritza berrian, 2016. urtearekin alderatuz, goi mailako lanpostu kopurua % 12 handitu da (147 izatetik 164 izatera) eta aholkulari kopurua % 28 (72 izatetik 92 izatera). Bestalde, Kupoak ere gora egin du. 2017an HEHk Madrilera 2.059,52 milioi €-ko behin-behineko Kupo Likidoa bideratuko du, 2016ko kupoari dagokionez, % 17,9ko igoera dakarrena. Bere aldetik Zor Publikoaren zenbatekoak dagoeneko Aurrekontuaren guztizkoaren % 10 hartu ditu: 2017an, Eusko Jaurlaritzak 1.036,27 milioi € ordainduko ditu eta Nafarroako Gobernuak, aldiz, 387,23 milioi.
AHT. Azpiegituretarako inbertsioetan berriz ere AHT-k dena jaten du. Eusko Jaurlaritzak dagoeneko xahutu eta aurreikusitatutako zenbatekoari dagokienez, 3.009,5 milioi € ordaindu ditu, zor publiko moduan finantzatu duena. Zenbateko hori 2017an Etxebizitza eta Hirigintza Zuzendaritzara bideratutako 125,39 milioi €-rekin alderatuz gero, ohartuko gara orain arte AHTerako xahutu dena, adibidez, 24 urtetako etxebizitza aurrekontu baterako behar den zenbateko bera erabili dela.

EUROPA SOZIALETIK GERO ETA ALDENDUAGO

DSBE-RGI. Nekane Juradoren lanari jarraiki, murrizketa lazgarrienak Gizarte Babesaren lehenengo mailan gertatu dira. DSBEn (RGI) eta AESen, 2008. urtean onuradunek izan zuten segurtasun maila mantenduko bagenu, 2017. urtean 532.114.00 € beharko litezke eta ez 402.110.00 €. Ia %30 gutxiago
Etxe kaleratzeak, Etxe Babestuak-VPO. Aipagarria da 2007tik 2017ra arte, 14.932 kaleratze egon direla, familiek ezin izan dutelako euren hipoteka ordaindu.Eta aldi horretan, etxe babestuek prezioa gehien igo dutenak dira m2ko. % 31,87an handitu egin da bien bitartean etxebizitza librearen prezioak % 36,2ko beherakada izan du. 2008-2017 aldian etxebizitzari eskainitako aurrekontuaren benetako balioa % 46an jaitsi da.
Gazteak gurasoekin edo atzerrira. Ondorioz EAEko 18-44 urte bitarteko “gazteen” % 39ak bere gurasoekin bizitzen jarraitzen du, aldi berean, formakuntza hobea dutenek ospa egiten dute; 2009-2014 urteen artean arrozoi ekonomikoak direla medio 14.300 gaztek alde egin dute.
Gastu soziala. Erakarpen eskasak bere zergatiak ditu: EAEk 2014. urtean pertsonako 7.715 euroko gastu soziala zuen. Errenta per capita antzekoa duten herrialdeekin dagoen desberdintasuna nabarmena da: Danimarkak 15.428 €, Holandak 12.166 €, Finlandiak 12.003 €, edo Frantziak 11.098 €.
Osasuna. Erdiguneko eta ipar Europako herrialdeekin gastu sozialean ditugun desberdintasun handiak, oso nabarmenak dira bereziki osasunean eta heziketan. Osasunean inbertitzeko egindako esfortzu publikoa gure ondasunaren BPGdren -% 6,21a eta % 5,22a da EAEn (2014) eta Nafarroan (2011) hurrenez hurren, oso baxua da EUk -28 BPGdren %8,07 arekin 2014. urtean.
Hezkuntza. EAEn, ikus daiteke herritar bakoitzeko gastua 1.661 €tik 2009. urtean 1.545 €ra pasa dela 2014. urtean. Heziketan gastu totalak benetako beherakada jaso du 2008 eta 2017 urte bitartean, % 5,4 eta % 9,7koa EAEn eta Nafarroan hurrenez hurren.
Euskeraren normalizazioa eta kultura. Aurrekontu hauek ez dute instituzioen konpromiso linguistiko eta kulturala sendotzen. 2008-2017 aldian EAEren gastu linguistikoa jaitsi egin da, benetako balioa % 13,9koa baita EAEn. Nafarroan, 2015. urtetik gorakada egon da baina zenbatekoa oraindik ez da nahikoa, inondik inora. 2017an EAEn kulturarako aurrekontua 189,65 milioi €-koa, zenbateko horretatik EITBk 126,13 milioi bere gain hartuko ditu. Gainera, 9 milioi euro baino gehiago transferituko dira fundazio pribatuen defizitak ustiatzeko, esaterako, Guggenheim museoarena.
Eztabaida ez da gastu soziala gastu publikoaren ehuneko bat edo beste bat izan behar den aurrekontuetan, baizik eta gaur egun aurrekontuen bidez bultzatzen ari den zapalketa sozio-ekonomiko-kulturalari nola egingo diogun aurre.

Martxa bat burutu genuen Gladis Enea Parketik Loiolako kuarteletaraino eta Ertzantzak zaindutako Kuartelen aurrean ekitaldi sozio-politikoa burutu genuen. .

Martxaren deitzaileak eragile ugari izan ginen; Alderdi politiko, sindikatu, erakunde memorialista, herri mugimendu anitza…

Deitzaileak:

Eusko Ekintza, Eleak-Libre, Ezker Anitza, EH Bildu, Podemos, Sortu, Ernai, LAB, Amnistiaren Aldeko eta Errepresioaren aurkako Mugimendua, EH-Donbas Elkartasuna, Irabazi, Frankismoaren Aurkako Kereilaren Euskal Plataforma: Asociación Altafaylla Kultur Taldea, Durango 1936 Kultur Elkartea, ELA, Garraxika Taldea,Gernika Batzordea, Goldatu Elkartea, Intxorta 1937 Kultur Elkartea, Lau Haizetara Gogoan Elkartea,
Víctimas del Genocidio de Donostia, Martxoak 3 Elkartea, Oroituz Andoain 1936, Sanfermines 78 Gogoan, Egiari Zor Fundazioa, Euskal Memoria Fundazioa, Eusko Lurra Fundazioa, CNT, UGT, CCOOO, ELA, Euskal Herria, Sare Antifaxista, Berriz 1936, Urduña 1936, Andikona 1936, Legazpia 1937, Asociacion Kattin txiki, STEILAS, EPK, Antikapitalistak….

Ekitaldian nabarmendu zen duela 80 urteko ezkerreko indarren batasuna Faxismoaren aurka eta horren balioa. Gaur egun ere Europan faxismoa indartzen ari den honetan.

Borroka hartan parte hartutako zenbait miliziano eta EAE-ANVko gudarien senideek hitza hartu zuten.

Ekitaldia Eusko gudariak, Internazionala eta “A las barricadas” abesten amaitu genuen.

Euskal Herria, 2016ko uztailaren 29.

Albertia Eguna 2016

 Ekitaldia eguerdiko 12,00tan hasi zen Albertia mendiko tontorrean. Betan Amnistia eta Askatasuneko kideek hartu zuten hitza AMNISTIAren garrantzia azpimarratuz. Honekin batera azpimarratu zuten, 1936tik gaur egun arte, Euskal Herrian ez dela izan ezta urte bat ere preso edo errefuxiatu politikorik gabe.

Ondoren Eusko Lurraren izenean Gotzone Rekondo honela aritu zen:

“Duela 40 urte baino gehiago hasi zen Albertia Eguna ospatzen, frankismo garaitik hainbat hamarkadetan zehar hain xuxen ere. Marka handia, beteranoena izanik, Ezker Abertzalearen Oroimen Historikoaren egun erreferentziala bilakatu delako. Albertia Egunean beti lotu dira iraganeko eta egungo borrokak, Euskal Herria ezker eta independentista ikuspegitik nora eraman nahi dugun jakiteko derrigorrez gure aurrenekoek egindako ekarpen eta borrokei begira jarri beharra dugulako.

Gure historia, ekintzaleon eta ezker abertzale guztiaren historia, orain “Errelatoa” deitzen duten hori, historia askoekin osatzen da. Hemen zaudeten hainbatek, herri honen ezker abertzaleko familien ekarpena ordezkatzen duzue. Hainbat belaunaldien borroka, 30.en hamarkadan hasita gaur egun arte. Independentzia eta sozialismoa beti helburu, etsi gabe eta lortu arte. Hori da ekintzaleon ekarpena “errelatoa”. Etsi gabeko borroka hamarkadaz hamarkada eta belaunaldiz belaunaldi.

Aurtengo Albertia Egunean gogora ekarri nahi dugu 1936ko gerran, azaroan eta abendua bitartean, EAE-ANVko alderdi historikoak 300 gudari baino gehiago galdu zituela hemen bertan, faxismoaren kontra borrokan. Baita gogoratu nahi ditugu 1937ko otsailean, Asturiasko Areces eta Pando Mendietan borrokatutako guztiak, eta batez ere, bertan eroritako Eusko Abertzale Ekintzako 120 inguru gudari. Azken urtetan bertan egindako lanak, oraindik desagerturik dauden dozenaka gudari ekintzaleen gorpuak aurkitzeko ez dute helburua lortu. Desagerturik jarraitzen dute. Baina, beraien oroimena berreskuratze lanetan, ez dugu etsiko, Euskal Herriko historian merezi duten postua izan arte.

Euskal Brigadaren ekarpena eta bertan EAE-ANVko gudariena ez zen txikia izan. Ezker Abertzalek inoiz egindako ekintza internazionalistarik handiena izan zen hura. Errepublikaren alde eta Iberiar herrien sostenguan faxisten aurka. Benetako Internazionalismoa.

Zoritxarrez, ekarpen hura nahiko ezezaguna da, ez bakarrik Euskal Herrian, baizik eta ezker abertzalearen baitan ere. Guzti honen omenez, hor ikusiko duzue iaz jarritako oroitarria, non Areces eta Albertiako borrokaldiak lotu nahi izan genituen gudari guztiak gogora ekarriz.

Borroka garaia da, baina baita gure Errelatoa eraikitzeko garaia. Ez dugu utziko, indar apur bat dugun artean, gure borrokalarien izenak eta izanak ahazten.

Izan zirelako gara.”

Bukatzeko eroritako gudari eta miliziano guztiei omenaldia eskaini zitzaien.

Ondoren Gazteluako hariztira jaitsi eta han ekitaldi politikoari ekin zitzaion. Bertan, Askatasunaren Bidean taldeko Fernando Lizeaga preso ohiak eta Eusko Ekintzako Antxon Gomezek hartu zuten parte. Hauek Herritar Batasun baten beharra azpimarratu zuten, aurtengo leloa gogora ekarriz: BATASUNA BORROKAN, HERRITAR BATASUNAREN GARAIA DA.

Horrela hasi zen Antxonen jarduna:

“Eskerrik asko Ezker abertzalearen benetako Oroimen Historikoa mantentzen laguntzeko. Beraiek izan zirelako gu gara egun, horregatik gaude hemen. Lehenik eta behin borrokatu duten milaka euskal herritar ezkertiar eta abertzale omentzeko, eta ozen aldarrikatzeko militante ekintzaleok gauden bitartean beraien oroimena ez dela galduko.  Beraien ekarpena ere militante berrien ondare politikoa delako.

Ezker abertzaleak nozitzen duen egungo krisia ez dugu konponduko etengabeko errefundazioen bidez edo marketing koloristen ekitaldietan. Hezur haragizko erakundetzea behar dugu ezker abertzalean.  Militante jatorrez osatua, ez arimarik gabeko marketing ekitaldien figuranteez. Lurra eta herriari lotuta. Urtero Albertia egunean babesten gaituen inguruko haritz baso hau bezala.

Marketing eta garagardoaren aparra bezala igo eta jaisten den esperimentu politikoen garaia amaitu da, eta haren hondamendia nahiko nabarmena ikusi dugu joan den hauteskundetan, baina are gehiago mobilizazioen erorialdian, herri mugimenduaren ahultzean zein ezker abertzaleko militantziaren ilusio faltan eta etsipenean.

Ez gara hala ere batere  ezkorrak. Gure inguruko aukera politikoak inoiz baino hobeagoak dira. Estatu Espainola krisi sakonean dago. Krisi ekonomikoak kapitalismoaren miseriak agerian uzten ditu eta aldaketa sakonen beharra azaleratu. Eta joan den astean ere berriro argi geratu zen era berean, edozein aldaketaren ilusioa Espainiar erresuman ezinezkoa dela. Eskozian, Irlandan, Katalunian, … Europa zaharreko mugak ere krisian daude.

Baina ezker abertzale indartsua behar dugu. Militante aktibo eta kritikoez osatuta. Goikoei ardiak bezala jarraitzen ez diotenak. Beraien auzo eta herrietan agente soziopolitiko aktibo eta soberanoak izango direnak. Diziplina eta borregismoa nahasten ez dutenak. Ez dakigu iraultza burutzeko gai, baina bai beraien inguruetan euskal gizartearen hainbat arlo iraultzeko gai izango direnak.

Baina ez da garaia bestei gertatutakoaren errua leporatzeko, baizik eta etorkizuneko ezker abertzalea berreskuratzeko eta sortzekoa. Guretzako bidea argi dago. Herritar Batsuna ezker abertzalearen potentzialitate guztia gure eskuetan izateko, herri mugimendu indartsuarena eta estsai eta aurkari politikoarekiko benetako konfrontazioarena.

Etorkizuna gurea izango da, bai, baina inork ez digu oparituko. Ez etsaiak eta ezta amore eman dutenak ere.

Albertia egunean ohikoa dugunez gure burua entzutea baino gustukoa dugu hitza ematea ezker abertzalean zerbait interesgarria  esateko dutenei. Horregatik gonbidatu ditugu aurten goian, tontorrean hitz egiteko, Amnistiaren aldeko eta Errepresioaren aurkako  Mugimenduari, eta baita ondoren hariztian hitz egiteko  “Askatasunaren Bidean” ekimeneko kidei.

Mila esker guztioi, eta bukatzeko, Eusko Gudariak abestuko dugu.”

Eguneko ekitaldiarekin bukatzeko Herri Bazkaria egin zen hariztian eta txosna ere egun guztian bertan egon zen.

 EUSKAL HERRIA, 2016 uztailaren 3an.

Esta mañana nos hemos levantado con la trágica noticia del fallecimiento a los 98 años Felíx Padín Gallo. Un duro golpe para todos los que hemos tenido la suerte de conocerle y luchar con el.

Felix nació en Bilbao en 1916, y a los 14 años comenzó su militancia en la CNT, pertenciendo a grupos de acción durante la República. Al tener noticia del alzamiento fascista se alistó como voluntario, y el mismo 18 de julio con otros compañeros partió hacía Otxandiano, donde días después fue testigo de uno de los primeros bombardeos de la guerra. Fue miembro de los batallones Durruti e Isaac Puente, del que llegó a ser teniente y luchó en diversos frentes, destacando la batalla de Villarreal.

En junio de 1937 fue hecho prisionero en Arrigorriaga, y si bien no fue fusilado, fue el comienzo de seis años de sufrimiento en distintos campos de concentración, entre ellos el de Miranda, y batallones de trabajadores. Fueron años de sufrimiento, malos tratos, enfermedades y hambre, pero como a él le gustaba resaltar “Nos quitaron todo, menos la dignidad”.

Fue de nuevo detenido por participar en la huelga general de 1947, tuvo que abandonar su Bilbao natal por motivos laborales y se estableció en Miranda. Aquí fue uno de los refundadores de CNT en los años setenta, y hasta su fallecimiento siguió siendo un militante activo.

A su vez siempre estuvo presente en todos los actos relacionados con la memoria histórica, ya que su intención era transmitir a las nuevas generaciones su sufrimiento y su lucha, para que estas siguieran su camino. En agosto de este año pudo declarar en la querella argentina contra el franquismo, y si bien resaltaba que en España no había habido justicia desde que cayó la República, confiaba en sacar a la luz la represión franquista.

Como decía Bertolt Bretch “Hay hombres que luchan un día y son buenos. Hay otros que luchan un año y son mejores. Hay quienes luchan muchos años, y son muy buenos. Pero hay los que luchan toda la vida, esos son los imprescindibles”. Felix sin duda alguna ha sido uno de los imprescindibles, un ejemplo de dignidad, coherencia y lucha, que a pesar de no estar presente físicamente permanecerá siempre entre nosotros.

Hasta aquí lo dicho por sus compañeros; desde la familia ekintzale queremos destacar el privilegio que hemos tenido de poder compartir muchos momentos con Felix Padin y recordar que era un habitual del Albertia Eguna. Precisamente hace dos años se le tributó por parte de Eusko Lurra Fundazioa un homenaje en el mismo robledal de Gaztelua, al pie del Albertia donde  Felix combatió a los fascista en el 36 junto con sus compañeros amarquistas del batallón Isssac Puente y los gudaris del batallón  “Txato Olabarri” de EAE-ANV.

Siempre tendremos presentes los consejos de Padin sobre la necesidad no sólo de recordar sino de continuar la lucha de todos aquellos que cayeron combatiendo al fascismo. Ese es nuestro compromiso, luchar y apoyar a los que luchan, como nos enseñó Felix.

13 De junio 2013:

VIDEO DE CHARLA DE GARZÓN: LES RECOMENDAMOS VERLO A PARTIR DEL MINUTO 24, DONDE SE PRODUCEN LOS GRITOS DE MILITANTES SOLIDARIOS CON LA CAUSA VASCA

Invitado por la Mesa Permanente contra la Impunidad de Uruguay,  el ex juez Baltasar Garzón, quien además fue  declarado Huésped Ilustre de la capital, dictó una conferencia en el Anfiteatro de la Universidad montevideana, acompañado por el social-demócrata Roberto Garretón, presidente del Instituto de Derechos Humanos de Chile.

Garzón, como acostumbra últimamente volvió a presentarse como un “defensor de los derechos humanos”, intentando blanquear su pasado de represor y principal avalador de la tortura contra militantes vascos, no pocos españoles de izquierda y también varios ciudadanos árabes detenidos en diversas ocasiones en España.

Repudio; Cuando el ex juez ya estaba finalizando su alocución, y el público cautivo de su oratoria, estallaba en aplausos, desde la parte alta del anfiteatro, varios jóvenes solidarios con el pueblo vasco y su lucha contra la represión, le gritaron “fascista” al personaje en cuestión y vivaron a Euskal Herria. Tras un momento de confusión, una parte del público siguió aplaudiendo al represor, mientras que se escucharon de forma clara, varios gritos rayanos en un chauvinismo atroz: ”Fuera vascos de mierda!”, “Son argentinos”, “Fuera etarra de mierda”.

Impunidad: El ámbito en el que habló Garzón es un escenario indudablemente de izquierda frenteamplista a nivel del público concurrente. Los convocantes, una organización ligada a la lucha contra la impunidad, deberían haber tenido en cuenta cuál es la verdadera cara del invitado, más allá del oportunismo que puede significar traer a alguien “famoso” para que avale las justas reivindicaciones contra la impunidad.  Resulta realmente brutal condenar las violaciones de los derechos humanos y las atrocidades cometidas por los militares en Uruguay, y por el otro lado, sentar en la mesa a un hombre, que por más que se maquille, tiene un pasado ligado precisamente a la violación de esos derechos.

¿O es que los vascos y vascas que sufrieron torturas tremendas, no pueden ser considerados hermanos y hermanas de todos esos jóvenes que sufrieron en sus cuerpos la brutalidad de policias y militares uruguayos? ¿Hasta donde alcanza la idea de solidaridad entre pueblos, si a la primera de cambio viene un sujeto como Garzón, dice las palabras que muchos querían escuchar (crítica a los tribunales de la impunidad uruguayos, defiende el rol de la valiente jueza Motta, separada por la Suprema Corte de los juicios que tienen que ver con los asesinatos y desapariciones de ciudadanos durante la dictadura), y a partir de ese momento, nadie investiga qué hizo ese mismo juez en su país de origen.

¿Desinformados?. Es indudable que con toda la información que circula actualmente, no se entera de la verdad el que no quiere, pero de todas maneras ahí van algunos datos del curriculum de Garzón, esos datos que los van a perseguir de por vida.  A pesar de la actitud facilista de muchos, y de desinformación voluntaria de otros, siempre habrá jóvenes en cualquier parte del mundo, como los que le gritaron cuatro verdades en Montevideo, más allá de los intolerantes que gritaron “vascos de mierda”, o peor aún, expresaron ese odio (inculcado desde la derecha y no pocos jerarcas del Frente Amplio uruguayo, a partir de los hechos de la papelera Botnia) contra todo lo que significan las protestas en Argentina. Justamente un país donde viven cientos de miles de uruguayos y uruguayas, y son maravillosamente tratados.

Es muy lamentable lo sucedido en ese anfiteatro universitario de Montevideo. Sobre todo, porque ocurre en un país donde miles de personas se manifestaron hace 19 años (el 24 de agosto de 1994) en defensa varios presos vascos, fueron reprimidos y la policía asesinó a dos jóvenes (Fernando Morroni y Roberto Facal) patriotas. Esa gesta se llamó la Masacre del Filtro, y la vergüenza de ahora (aplausos para un lobo con piel de cordero) no podrá empañar jamás esa inmensa prueba de internacionalismo solidario.

OTRO VIDEO SOBRE SU ACTUACIÓN COMO JUEZ

A pesar del club de fans de Garzón, el ex juez tuvo que escuchar gritos de denuncia y ver las banderas reivindicando a los presos y presas vascas (más de 600, de los cuales muchos fueron enviados a la cárcel por este “gran defensor de los derechos humanos”).

Atzo  CNT, PCE-EPK eta Eusko Lurra Fundazio ekintzale  erakunde historikoek omenaldi  herritarra antolatu dute Asturiasen, Valduno eta LLera herrixken artean, Oviedotik gertu,  “El Pradon de los vascos” deritzote parajearen alboan.

Leku honetan eta alboko Pando mendian, 36 gerran  300 inguru miliziano eta gudariek bizia galdu zuten faxistekin borrokan Oviedo askatu nahian.

Gertaera haien testuinguru historikoa

1937ko otsailaren 21ean, Errepublikaren sostenguan Eusko Jaurlaritzak Asturiasera bidalitakobi brigadek, beste 13 brigada errepublikarrekin batera, faxisten eskuetan zegoen Oviedo hiria eta hiriburua frankisten kontrolpeko lurraldearekin lotzen zuen Grado-ko korridorea erasotu zuten. Helburua Oviedo hartzea zen, edo hiria inguratzea behintzat.

Bi euskal brigadetatik bat Saseta Komandantearen agindupean zegoen. Brigada honetan EAE-ANVko Eusko Indarra, EAJko Amaiur eta UGTko Indalecio Prieto batailoiak zeuden.

Bigarren euskal brigadak Benito Reholaren burua zuen. Perezagua eta Rusia batailoi komunistek eta Isaac Puente batailoi anarkistak osatzen zuten. Dibisio euskaldunaren aginte postua Trubiako eskoletan kokatuta zegoen, Eduardo Vallejo-k koordinaturik.

Gudari ekintzaleek eta jelkideek, UGTko milizianoekin batera, 1937ko otsailaren 21ean Naloi ibaia gurutzatu zuten gabarretan. Saseta komandanteak  EAE-ANVko gudariei erasoan aurrean joatea eskatu zien. Naloi ibaia odolezko ibaia bilakatu zen Llera eta Valduno herrixken artean. Faxisten metrailadore astunen supean, EAE-ANVren lehen 20 gudari inguru ibaian bertan hil zituzten.

Gudari ekintzaleek Nalon ibaia zeharkatutako parajea

Ibai ertzean posizioa ezartzea lortu zuten beste batailoi euskaldunak ibaia zeharkatu ahal izateko. Gero hainbat karga izan ziren Areceseko muinoaren maldan gora. Azkenean, ANVko Eusko Indarrakoek Areces herrixka hartu zuten Amaiurko jelkideen laguntzaz, UGT-ko batailoia faxisten supean trabatua geratzen zen bitartean.

Aldi berean, euskal brigada komunista eta anarkistak handituta zetorren Naloi ibaia zeharkatu zuen eta San Claudio barrena Oviedo gaineko “Pando” mendixkarantz abiatu ziren.

Isaac Puente batailoi anarkista erdian zihoan, bi batailoi komunistak ezker-eskuin. Borroka bertatik bertara izan zen faxistekin. Latza. Anarkistek 30 hildako izan zituzten soilik aurreneko eraso honetan. Historialariek diote “El Pando” posizioa hartzea izan zela ofentsiba horren errepublikarren garaipenik handiena. Euskal brigadak lortua.

23an, gudari eta milizianoek Areces galdu zuten faxisten kontraerasoaren ondorioz eta ezaguna den masakrea gertatu zen. ANVko 120 gudari, EAJko 18 eta UGTko 12 miliziano inguru. Saseta komandantea bera bertan erori zen. Frankistek ospitale batean geratutako 80 zauritu baionetaz hil zituzten.

Odolez tindatutako Naloi ibaia berriro atzera gurutzatu behar izan zuten. Bitartean, Euskal Brigadako komunista eta anarkistek “El Pandoko” posizioa mantentzea lortzen zuten. Hurrengo egunetan Eusko Indarraren gudarien laguntza izango zuten bertan eta euskaldunek elkarrekin posizioa mantendu zuten hainbat astetan.

Hainbat historialariek diote Oviedoko korridorearen inguruko gatazketan 10.000 borrokalari errepublikarrek bizitza galdu zutela. Haietatik, 250-300 inguru, euskal gudari eta milizianoak.

Gaurko ekitaldia

Autobusez eta autoez  Euskal Herritik etorritako militante anarkista, ekintzale eta komunistak,  Asturiasko CNT eta Asturiesko PC-ko hainbat kidekin batera, 36ko gerran euskal  gudari eta milizianoak bezala  Nalon ibaia gurutzatu dute. Oraingo honetan Joaldunen talde baten atzetik.  Ondoren, hainbat ekitaldi oztopatu dituzten etengabeko  euri  zaparradapean,  militante ekintzale, komunista eta anarkistak Valdunoko elizaren arkupetan bildu dira txalapartaren doinuz ekitaldi politikoa burutzeko.

Bertsolari batek ere hango gertaerak gogora ekarri ditu.

Erakunde historikoen izenean mintzatu direnak garai hartako borrokalarien legatua gogora ekartzeaz gain, Oroimen historikoak  egungo borroketan daukan egunekotasuna azpimarratu dute. Faxismoa eta betiko espainiar eskuin totalitarioa  azken bolada honetan hartzen ari diren aurrerakadaz ohartarazten. Baita estatuaren bilakaera errepresiboa salatuz.

Horren aurrean, duela zazpi hamarkada eman zen ezkerraren batasuna goratu dute.

Hizlariek ere  Areceseko  gudari eta milizianoen kasuan Egia, Justizia eta Erreparazioaren beharra azpimarratu dute  aurreikusita dauden deshobiraketak egiten direnean.

Gertaera haien leku bertatik, bertan bildutako hiru erakunde historikoek eskatu diete Gipuzkoako Foru Aldundiari zein Donostiako Udalari beraiekin adostea  “El Pradon de Vascos”ko gudari eta milizianoen  deshobiratze  protokoloa.

“A las barrikadas” kanta anarkista, Internazionala eta  eusko gudariak aditu dira 37ko otsaila hartan euskal gudari eta milizianoek,  guardia zibil, legionario eta mertzenario moroekin izan zuten  borroka latza ezagutu zuten Valdunoko elizaren hormen artean.

Hunkigarria izan da “Txikia” kanta abestu denean. Borrokalari euskaldunen belaunaldi ezberdinak Areceseko batailarekin lotzen dituen kanta.

Hunkigarria izan da EAE-ANVko Eusko Indarraren  batailoiaren kapitaina izan zen Sansinea gudariaren semeak bere aitak Aracesko  batailak idatzitako eskuizkribua irakurri duenean. Baita Valdunoko zubian, ofentsiba hartan aurreneko gudari eta milizianoek bizitza galdu zuten tokian, hiru erakunde historikoek zein senideek , joaldunen laguntzaz, burututako lore eskaintza.

Etxarri 2012 + 1 Udaleko osoko bilkuran irakurritakoa.

Dagoenekoz eta udaleko osoko bilkura onartuta, Etxarri Aranazeko  herritarrek Euskal Herriko independentziari buruzko galdeketa egingo dute. Euskal Herriko lehendabizikoa.

Zorionak Etxarri eta zorionak Euskal Herria!!

 Plataformako partaideakgurekin bat egin duten azken taldeekin:

• Altafaylla Kultur Taldea (www.altafaylla.com).
• CNT Euskal Herria. (bilbao@cnt.es).
• Durango 1936 Kultur Elkartea.
• Euskal Memoria Fundazioa (www.euskalmemoria.com).
• Eusko Lurra Fundazioa.
• Egiari Zor Fundazioa (www.egiarizor.com).
• ELA Euskal Sindikatua (www.ela-sindikatua.org)
• Garraxika Taldea (www.turrune.woedpress.com).
• Gernika Batzordea (www.gernika 2012.net).
• Goldatu Elkartea (www.goldatu.org). Oficina Virtual para la Querella.
• Intxorta 1937 Kultur Elkartea (www.intxorta.org).
• Lau Haizetara Gogoan Elkartea (www.lau-haizetara-gogoan.blogspot.com)
• Martxoak-3 Elkartea (www.martxoak3.org).
• Oroituz Andoain 1936.
• Sanfermines 78:GOGOAN! (sf78gogoan@gmail.com).
• Sare Antifaxista (sare.antifaxista@gmail.com).

ONARTUTAKO MOZIO INSTITUZIONALAK

• Araba: Aiara, Barrundia, Legutio, Vitoria-Gasteiz,
• Bizkaia: Ajangiz, Bermeo, Gernika, Güeñes, Ondarroa, Otxandio, Urduña, Sopela, Sopuerta,
• Gipuzkoa: Arrasate, Billabona, Donostia, Eibar, Elgeta, Foru Aldundia, Irun, Lezo, Oiartzun, Pasaia, Renteria, Zaldibia.
• Nafarroa:

ABIAN DIREN MOZIO INSTITUZIONALAK

• Araba: Amurrio, Laudio, Juntas Generales, Parlamento Vasco
• Bizkaia: Urduña, Orozko, Zeberio, Arrankudiaga, Basauri, Durango, Sestao, Getxo, Berango, Barrika, Barakaldo, Bilbo
• Gipuzkoa: Lasarte, Andoain, Hernani
• Nafarroa:

Isidoro Iglesias. Miembro de Eusko Lurra Fundazioa.

Para no ser criticados de sectarismos, vamos a reproducir las noticias que,en su dia, fueron publicadas por la Prensa argentina:

“La fiscalia y las abuelas de plaza de mayo reclamaron hoy ante el tribunal que juzga el plan sistemático por el robo de bebés nacidos en cautiverio, que sea citado a declarar el cardenal primado de la argentina Jorge Bergoglio, quien hoy volvió a ser mencionado por crímenes de lesa humanidad.”

“El jefe de la iglesia católica argentina fue mencionado en relación con el caso del nacimiento y apropiación de la nieta de una de las fundadoras de las abuelas de plaza de mayo, alicia “licha” de la cuadra”.

A viva voz la hija de Licha, le reclamó al Tribunal Oral Federal Número 6, que juzga entre otros a los ex-dictadores Jorge Videla y Reynaldo Bignone por la apropiación de las criaturas hijas de desaparecidos, que lo cite a declarar a Bergoglio como testigo.

En la entrevista con el periodista y presidente del Cels, Horacio Verbitzky, acerca de la presentación judicial del cardenal Jorge Bergoglio, relacionada con la desaparación de dos sacerdotes jesuitas durante la dictadura. “En la Audiencia negó algunos hechos que tengo claramente documentados”, afirma. Emitido por Visión Siete, noticiero de la TV Pública argentina, el martes 9 de Noviembre de 2010.
http:www.tvpublica.com.ar.

En fin, muchas amapolas en el Vaticano en estos exultantes días. Quiero recordar que la amapola, del género de las papaveráceas, rojas en sus pétalos y negro en su interior, se extrae el opio.

Osasuna, Askatasuna eta Euskal Errepublika!

Ugaoko Osoko Bilkura

Frankismoaren Krimenen Aurkako Kereilaren Euskal Plataformak, Ugao-Miraballeseko Udaletxearen Osoko Bilkurari proposatu dio:

• Errepublika eta Gobernu Espainol, Katalan, Galego eta Euskaldunaren aurka 1936an Francok antolatutako altxamendu militar-faxista kondenatzea.
• Kolpe militar haren alde egin zuten industria, nekazaritza eta finantza oligarkiak eta Elizaren agintari eta partaideak salatzea.
• Estatu terrorismoagatik errepresaliatuak izan zirenei bere eskubideak bermatzeko erregimen haren Egia plazaratzea, Justizia aldarrikatzea, Erreparazio duina eta Errepika-Ezinaren Bermea ezartzea.

Garbi dago EAJ-PNV-k erabaki politikoa hartu duela Frankismoaren aurkako kereilaren bidea aktiboki boikotatzeko. Horrela jelkideek beraien burua ondo baino hobeto erretratatzen dute.