Carta abierta de Alfonso Sastre apoyando al Movimiento Pro Amnistia

¡Amnistia ta Askatasuna!

Carta abierta

Queridos amigos: Deseo comunicaros mi identificación con los postulados que habéis manifestado en vuestra carta dirigida a mí el pasado 23 de agosto, y mi decidida simpatía por el calendario de actividades de que me dais cuenta. ¡Adelante sin dudarlo por ese camino, que es el de la solidaridad con quienes aún padecen -enfermos o no- la tortura del encarcelamiento!

Se trata de activar con todas las fuerzas de que dispongamos la libertad de los presos políticos vascos. Es sabido y evidente que sin que esa condición se cumpla no se habrán conquistado las condiciones para una paz digna de ese nombre.

Por supuesto, suscribo mi solidaridad con vuestro calendario, y apoyo decididamente las manifestaciones a favor de la amnistía del 29 de agosto y del 28 de noviembre, así como aquellas en las que se reclame la inmediata puesta en libertad de los presos enfermos. A todas ellas declaro mi más ferviente adhesión. Vaya ya como modesta aportación a las mismas la idea de que la libertad es la cuna sagrada de la paz y de que la falta de libertad ofrece el siniestro panorama de los cementerios.

Caminemos por la vía que el gran filósofo Emmanuel Kant nos propuso en ese pequeño gran monumento de la Filosofía que es La paz perpetua.

Salud eta aurrera!

(Me parece justo que se haga hincapié en el problema de los enfermos y en la especial urgencia de algunos casos).

Alfonso Sastre

26 de agosto de 2015

Ad hominem argudioei stop. Amnistia aurrera!

Ad hominem argudioak dira eztabaida alde batera utzita deskalifikazio pertsonaletan oinarritzen direnak, eztabaidan arerio duzunaren iritziei aurre egin beharrean solaskidearen edota haren komunitatearen ustezko akats eta gabeziak azpimarratzeko erabiltzen direnak. “Arerio baten argudioari ezin badiozu erantzun ez dago dena galduta: iraindu dezakezu” (Elbert Hubbert).

Mikel Zubimendiren Historiaren motorraz hitz-aspertu batzuk artikulua (Gara, 2015-08-13) irakurriz gero ad hominem argudioen adibide argia aurkituko dugu. “Jende bat aspertu egiten da, aspaldi dago aspertuta, eta, hain oker horregatik, egiten ditu egiten dituenak” dio Zubimendik eta, beste batzuen artean, amnistia aldarrikatzen dugunok jartzen gaitu horren adibide. Horri gehitzen dio nagiak eta aspergarriak garela eta, gure aspermenak etenik ez badu buruko gaitzetako profesional bat kontsultatzea proposatzen digu azken aukera moduan. Beste batzuk baregarri utzi nahian barregarri gelditzen da.
Orain dela bi hilabete beste artikulu batean (Sí a la amnistía, Gara, 2015-06-15) alde bakoitzak amnistiaren inguruan zuen jarrera argudioz azaltzearen beharraren garrantzia azpimarratu nuen. Zentzu horretan ez dugu aurrera pausurik ikusi batzuen partez eta, behintzat publikoki, gai honen inguruan modu eraikitzaile eta koherentean agertu diren eragile bakarrak Amnistiaren Aldeko eta Errepresioaren Aurkako Mugimendua eta Amnistiaren Aldeko Gutuna sinatu zuten 140 errepresaliatu ohiak izan dira. Gainontzeko guztien partez irainak besterik ez.

Mikel Zubimendiren kasuan bere ibilbide politiko luze eta aberatsa aski ezaguna da, Jarraiko bozeramaile zen garaitik Seguran Batasunaren aurka burututako operazioraino, eta horregatik iruditzen zait azken artikulu honetan egin duena baino askoz hobeto egin dezakeela. Ez dakit gaur egun zelan kalifikatuko lukeen Ramón Jauregiren parlamentuko eserlekuan karea bota zuenekoa Lasa eta Zabalaren kasuan PSOEk zuen ardura salatzeko, edo ETAn militatzera pasatzeko hartu zuen erabakia. Aspertuta zegoelako egin zituen egin zituenak? Ez dut uste, konbentzituta zegoelako egin zituela ziur nago.

Horregatik defendatzen dugu amnistia aldarrikapen honen inguruan militatzen dugunok, konbentzituta gaudelako. Era ezberdinetan azaldu dugu zergatik nahi dugun errepresaliatu politikoentzako amnistia eta gaur beste modu batez egingo dut, badaezpada oraindik despistaturen bat enteratu ez bada: ez dugulako onartzen Euskal Herriaren alde eta faxismoaren aurka borroka egin dutenen aurkako inolako zigorrik. Hori bezain erreza. Eta horregatik manifestatuko gara Bilbon amnistiaren alde abuztuaren 29an eta azaroaren 28an.

Orain, manifestazio horretara joango ez direnei tokatzen zaie euren jarreraren zergatia azaltzea. Zain gaude.

Sendoa Jurado García. Amnistiaren aldeko militantea.


QUE PASARA DE AQUI A DIEZ AÑOS…?

Artículo de opinión de Jose Mari Lorenzo Espinosa

No conseguiremos nada, hasta que no saquen los tanques a la calle”. Esta frase de G.P., un militante de ETA, a principio de los setenta en una reunión iniciática, nos dejó con la boca abierta y el alma en suspenso, al grupo de amigos que le escuchábamos.

Después del juicio de Burgos (1970) la causa vasca había conocido una extensión y popularidad en España y en Europa, sin precedentes, gracias al sacrifico y riesgo asumido por un sector de militantes. La represión del Estado empezaba también a extenderse y hacerse cada vez menos selectiva, intentando atemorizar a todos. Sin embargo, el compromiso personal de muchos, incluidos algunos etorberriak, hizo posible que ETA se convirtiera en un sólido grupo resistente, capaz de plantar cara al Estado y llegar a ser su peor enemigo, durante la Transición y mucho después. Y que la causa vasca fuese un asunto político de primera magnitud. Sigue leyendo

Albertia eguna 2015.

Gaur eguerdian, Albertia mendiko tontorrean, zein Gazteluako Hariztian, Asturiasko Areces eta Pando Mendian borrokatu zuten gudari eta miliziano guztiak omendu ditugu.

40 urte baino gehiago daramagu Albertia Eguna ospatzen eta gudariak omentzen. Marka handia da, batez ere eta beteranoena izanik, Ezker Abertzalearen Oroimen Historikoaren egun erreferentziala bilakatu delako.

Aurtengo Albertia Egunean gogora ekarri nahi izan ditugu 1937ko otsailean, Asturiasko Areces eta Pando Mendietan borrokatutako guztiak, eta batez ere, bertan eroritako Eusko Abertzale Ekintzako 120 inguru gudari. Azken urtetan bertan egindako lanak, oraindik desagerturik dauden dozenaka gudari ekintzaleen gorpuak aurkitzeko ez dute helburua lortu. Desagerturik jarraitzen dute. Baina, beraien oroimena berreskuratze lanetan, ez dugu etsiko, Euskal Herriko historian merezi duten postua izan arte.

Euskal Brigadaren ekarpena eta bertan EAE-ANVko gudariena ez zen txikia izan. Ezker Abertzalek inoiz egindako ekintza internazionalistarik handiena izan zen hura. Errepublikaren alde eta Iberiar herrien sostenguan faxisten aurka. Benetako Internazionalismoa.

Zoritxarrez, ekarpen hura nahiko ezezaguna da, ez bakarrik Euskal Herrian, baizik eta ezker abertzalearen baitan ere.

Horregatik, gaur ekintza sinboliko bat egin nahi izan dugu Areces eta Albertia lotuz, harri baten bidez Areces eta Pandoko gudarien izena elkartuz sinbolismoz lotutako ekitaldian. Areceseko lurra ere ekarri dugu Albertiako tontor honetara.

Borroka garaia da, baina baita gure Errelatoa eraikitzeko garaia. Ez dugu utziko, indar apur bat dugun artean, gure borrokalarien izenak eta izanak ahazten.

Izan zirelako gara eta izango garelako.

 Euskal Herria, 2015eko uztailak 5.

Albertia Eguna 2015.

 

Datorren igandean, uztailak 5, Eusko Lurra Fundazioak 2015eko Albertia  Eguna antolatu du Arabako Legutiano herritik gertu dagoen Albertia mendian eta Gazteluako Hariztian.

Urteekin, Albertia Eguna egun erreferentziala bilakatu da Euskal Herriko Oroimen Historikoan, eta bereziki Ezker Abertzalearen Oroimen Historikoan: 1936ko gerran EAE-ANVko 300 gudaritik gora hil zituzten frankistek eta espainiar militarrek Albertiako batailan.

Eusko Lurra Fundaziotik azpimarratu nahi dugu Ezker Abertzalearen Oroimen Historikoa balorean jartzeko beharra. Bereziki, euskal gatazka ezkutatzeko batzuek beraien neurriko errelatoa egin nahi duten garai hauetan. Ezkertiar abertzaleok, gure historia propioa balorean jartzeko betebeharra dugu etorkizuna eraikitzeko. Errelatoen gatazka hor dago, espainolistek eta autonomistek beraiena inposatu nahi dute Genozidio Frankistari eta Estatu terrorismoari garrantzia kenduz beraien ardurak estaltzeko.

Aurtengo Albertia egunean, Eusko Lurra Fundazioak 36ko gerraren beste bataila bat ekarri nahi izan du bereziki gogora: Asturiasko Areces-eko bataila.

Oviedo askatzeko Eusko Jaurlaritzak “Euskal Brigada” delakoa bidali zuen bertako borroketan parte hartzeko. Areceseko zein Pando mendiko borroketan 300tik gora euskaldun hil zituzten. Haietatik 120 inguru EAE-ANVko gudariak. Gudari ekintzale asko oraindik desagerturik jarraitzen dute, gorpuzkinak ezin izan direlako aurkitu.

Beste aldetik, gudari hauen izaera internazionalista azpimarratu nahi da aurtengo ekitaldietan, Euskal Herritik kanpo borroka egin baitzuten Espainiar Errepublikaren sostenguan. Ezker Abertzaleak inoiz egindako ekimen internazionalistarik handiena izan zen hura.

Ekitaldia eguerdiko 12,00etan hasiko da Albertiako ttonttorrean dagoen monolito ondoan. Bertan Amnistiaren aldeko mugimenduaren partaide batek Amnistiaren esanahi istoriko-politikoaz  hitz egingo du eta ondoren omenaldia egingo zaie Euskal Brigadako gudari eta milizianoei.

13,30etan Eusko Ekintzak ekitaldi politikoa egingo du Albertia mendi azpiko Gazteluako hariztian. Ondoren herri bazkaria eta erromeria izango da hariztian bertan.

Euskal Herria 2015eko ekaina.

Un señor de Bilbao

El señor de Bilbao. Que paga sus facturas y sus impuestos. Todos los días. Que vota siempre al partido que nos hemos dado. Para que todo siga razonablemente igual…Esta semana se ha encontrado con el circo. El circo electoral que ha vuelto a la villa. A sus calles y plazas. Después de su reciente éxito por Andalucía y todo el olivar. Ha vuelto el circo. Con los mismos números de siempre. Y algunos trapecistas nuevos, Los del 15-M, que Rubalcaba dejó acampar. A cambio de que no se movieran demasiado.

Sigue leyendo

Amnistiaren aldeko gutuna

Gure Fundazioaren blogean amnistia politikoaren inguran plazaratzen ari garen eritzi sortaren baitan, oso interesgarria deritzogu gaur bertan hainbat euskal errepresaliatu politikok argitaratutako gutuna.

Gutun hau sinatzen dugunok preso edota ihesean egon garen militante politikoak gara. Errepresioa pairatu genuen Euskal Herriaren askapen nazional eta sozialaren aldeko borrokan parte hartzeagatik. Ez gara biktimak, gure herriaren independentzia eta sozialismoaren alde borrokatu garen militante boluntarioak eta kontzienteak baizik. Beste milaka militanteren modura, guk ere bagenekien iraultza egiteak zekartzan arriskuak zeintzuk ziren. Bagenekien atxilotuak eta torturatuak izan gintezkeela, gaztaroa kartzelan pasa genezakeela, agian etxetik alde egin behar izango genuela dena utziz, familia eta lagunak barne, eta agian etxera itzuli ere ez ginela egingo. Bagenekien gure etsaiek, hilik ikusi nahi gaituztenek, epaituko gintuztela, dena irabazi ala dena galtzea ari ginela jokoan jartzen. Bidetik kideak galduko genituela bagenekien eta ehunka galdu ere. Hori guztia bagenekien eta hala ere borrokan murgiltzea erabaki genuen.

Egungo testuinguruan bada errepresaliatu politikoen inguruan bereziki kezkatzen gaituen zerbait. Urteak joan urteak etorri, 2015ean 400 kide baino gehiago ditugu preso, haien artean oraindik 30 urteko espetxealdiak gelditzen zaizkien hainbat. Beste askok erbestean jarraitzen dute errepresioari izkina egiten. Gure borrokaren helburu estrategikoak ez dira oraindik bete. Gure Herriak oraindik ez du zapalkuntza nazionala ezta klase esplotazioa ere gainditzea lortu. Eta hori da hain zuzen ere gakoa: gatazka politikoa gainditzen ez den bitartean errepresaliatu politikoak egongo dira eta errepresaliatu politikoak dauden bitartean ezinezkoa izango da gatazka konpondutzat eman. Hori barneratu ezean irtenbiderik gabeko labirinto batean galdurik egongo gara. Sigue leyendo

El Reino de España. País de pandereta y genocidio.

PP, PSOE, UPN, UPD y algún otro grupo político menor, han aprobado recientemente en el Parlamento Español la segunda parte del escandaloso fraude jurídico-político iniciado en Nafarroa, intentando endosar a la Izquierda Abertzale en su conjunto delitos de genocidio y de lesa humanidad. Una mera maniobra para confundir a la opinión pública con estos términos aplicados a la actuación “del enemigo”.

Se trata de enmascarar lo que instancias internacionales, desde la ONU (con informes demoledores) hasta Amnistia Internacional, reclaman desde hace años: Que el estado español asuma de una vez la responsabilidad de décadas de Genocidio franquista, crímenes contra la humanidad y masivo terrorismo de Estado, tanto en Euskal Herria como en el resto de naciones ibéricas. Y que satisfacción a las víctimas en su solicitud de Verdad, Justicia y Reparación, incluidas las Garantías de no Repetición; derechos que hasta ahora, les han sido negados a todas las víctimas del franquismo (no así a la mayoría de las víctimas de ETA). Sigue leyendo

UN HOMENAJE EN CLAVE SOBERANISTA A NUESTROS MUERTOS EN GERNIKA


 El 26 de abril se cumplirá el 78 aniversario del bombardeo que la aviación de la Alemania nazi realizó sobre la ciudad vasca de Gernika, que la destruyó en un 70 %, quedando solamente en pie el edificio de la estación de trenes y la Casa de Juntas. Según las estadísticas del gobierno vasco las víctimas fueron 1.654,  mientras que el informe oficial emitido por el gobierno franquista da cuenta solamente de unos 12 decesos.

¿Porqué Guernica? Una primera reflexión nos llevaría a la conclusión de que la ciudad de Gernika forma parte del área de resistencia republicana del norte, la cual, intentaba penosamente contener el avance de los insurgentes fascistas que se habían levantado en el norte de África en julio de 1936, al mando de Francisco Franco. Pero indudablemente la elección de Gernika no fue al azar, sino que la operación tuvo como objetivo principal minar  la moral de los gudaris y de un pueblo aguerrido y patriota, porque Gernika, constituye uno de los símbolos más preciados de los vascos, por su legendario roble, que representa la tenacidad y firmeza de nuestro pueblo. Sigue leyendo

Entrevista de Eusko Lurra Fundazioa a Boltxe.

Dentro de una línea de entrevistas y artículos de opinión realizada por la Fundación y centrada en diferentes grupos y colectivos de la Izquierda Abertzale sobre la actualidad de la misma y el denominado “proceso” entrevistamos a Boltxe.

1. La primera pregunta es sobre la historia de Boltxe Kolektiboa. Nos podríais resumir la trayectoria del colectivo no sólo desde un punto de vista historiográfico sino también ideológico y su momento actual.

Boltxe es un colectivo que ya ha superado los veinte años de existencia. En realidad se creó en 1994, en plena efervescencia anticomunista y en un ambiente hostil no solo a las ideas comunistas y revolucionarias sino a todo lo que oliese a izquierda. Se planteaba el final de la historia y el capitalismo decretó su triunfo absoluto. Sigue leyendo