Zurekin ari “nahiz”, gazte

Josu Iratea

Tarteka, idazlea, orri zuriaren aurrean biluztu egiten dela sentitzen du. Nolabaiteko hutsunea nabari du, eta zalantzak sortzen zaizkio egin beharrekoaz. Beste behin ere, barruan duena zintzotasunez kanporatu, ikusten eta entzuten duena adieraziz, sinesten duen horren alde eginez, edota, -betiere errealitatearen ikuspegitik- sormena, fikzioa eta metafora jorratu.

Nolanahi ere, eta jakinik nirekin ados daudenak asko ez direla izango, protagonista ezaguna  da beti. Sigue leyendo

Euskal Futbol selekzioa noraezean, ezinean.

FIFA eta UEFAko kide izan eta nazioarteko lehiaketetan ofizialki aritzeko euskal futbol selekzioak egin beharko duen ibilbidea neketsua eta arantzaz jositakoa izango dela begi bistakoa da, eskubide hori ukatzen gaituztenek ez dituztelako oztopoak baino jarriko eman behar ditugun urrats horiek emateko eta euskal gizartearen gehiengo handi batek aspalditik duen amets hau behingoz errealitate bihurtzeko.

Iaz, Euskadiko eta Kataluniako futbol federazioek,  akordio batera iritzi ziren nesken eta mutilen selekzioek elkarren artean bi partidu jokatzeko. Bilbon iaz jokatu zen partiduarekin ez zen inongo arazorik egon baina aurten Bartzelonan jokatuko denarekin bai. Hainbat tira bira egon ondoren, azkenean ados jarri dira eta ofizialki bi federazioek iragarri duten moduan abenduaren 26an jokatzea erabaki dute. Baina esan bezala, aurtengo hau bertan behera gelditzeko arriskuan ere egon da orain gutxi arte Euskadiko federazio berak ez zekielako mutilen selekzioa osatzeko goi mailako nahiko jokalaririk izango zituen. Sigue leyendo

PRESOAK KALERA, AMNISTIA OSOA!!!

“Hemos conseguido sacar de las cárceles a los presos políticos vascos, pero con ello no
hemos conseguido la amnistía, pues aún existen exiliados sin poder volver a casa, y a
Euskal Herria se le siguen vulnerando sus derechos”.
Quien a sí se pronunciaba era Fran Aldanondo, el último preso político vasco que, el 9 de
diciembre de 1977, abandonaba la cárcel. Y lo hacía pocas horas más tarde, en una
comparecencia pública junto a las Gestoras Pro-Amnistía. Eran los años de la llamada
“Transición democrática española”, esa operación política diseñada y pactada por los
poderes del Estado español para sustituir la anterior dictadura criminal franquista por el
actual neofranquismo. Sigue leyendo

1978ko eta 2015eko abenduak eskutik

Urtebete baino ez nuen estatu espainolak nire herriaren eta estatuko langile guztion zapalkuntza betikotzen jarraitzeko beharrezko izan zuen eta gaur arte luzatzen den maskarada konstituzionala inposatu zuenetik. 1978ko amaiera zen eta, une hartan kontziente ez banintzen ere, nire belaunaldiaren bizitza baldintzatu, ezaugarritu eta markatu duen zapalkuntza faxistak gaur egunera arte dirauen mozorro faltsua jantzi zuen. “Demokraziaren seme-alabak” izan omen ginen.

Sigue leyendo

EN EL 85 ANIVERSARIO DEL NACIMIENTO DE LA IZQUIERDA ABERTZALE: EL MANIFIESTO DE SAN ANDRES

Eusko indarra gudalosteko zenbait gudari

 Hace 85 años, concretamente el 30 de noviembre de 1930, un grupo de militantes dió a conocer el Manifiesto de San Andrés. Nacía Eusko Abertzale Ekintza-ANV y un embrión de izquierda abertzale.

6 años más tarde ,en junio de 1936, un mes antes del comienzo de la guerra, los ekintzales aprobaron un programa político totalmente de izquierdas y soberanista al que llamaron “ Principios de actuación Inmediata”, uniendo por primera vez en la política vasca los conceptos nacionalismo y socialismo. Nacía de una manera clara la izquierda abertzale.

Hoy en día, en cambio, hay quien enmarca la etapa moderna del conflicto vasco y de la izquierda abertzale en la década de los 50, con el nacimiento de E.T.A. Pero es obvio que la confrontación de  aquella E.T.A y de la izquierda abertzale contra el Franquismo, no surgió de la nada. Antes de que E.T.A comenzará con sus primeras acciones, cientos de militantes  y gudaris de la izquierda abertzale de EAE-ANV ( más de 700) dieron su vida en la lucha contra el Franquismo. Sigue leyendo

SAN ANDRES MANIFESTUAREN 85 URTE. Ezker Abertzalea historiaren ispilu aurrean.

Joan den mendeko hirugarren hamarkadan, 1930eko azaroaren 30ean, duela 85 urte beraz, herritar talde batek “San Andres Manifestua” argitaratu zuen. Eusko Abertzale Ekintza-ANVren eta ezker abertzalearen hastapena.

6 urte geroago, 1936ko ekainean, 36ko gerra hasi baina hilabete bat lehenago, ekintzaleek guztiz ezkertiar eta soberanista zen programa politikoa onartu zuten “Berehalako Hastapen Ekintzak” izenekoa, abertzaletasuna eta sozialismoa aurreneko aldiz lotuz. Ezker abertzalea jaioa zen.

Egun ere, oraindik,  batzuk ezker abertzalearen eta “Euskal Gatazka”ren aro modernoaren hasiera 50.en hamarkadan ETAren jaiotzarekin batera ezartzen dute. Baina begi bistakoa da, orduko  ETA zein ezker abertzalearen Frankismoarekiko konfrontazioa, ez zela hutsetik sortu. ETAko lehenengo ekintzak baino lehen, EAE-ANVko ezker abertzaleko ehunka militante eta  gudariek (700 baino gehiago) bizia emanda zuten Frankismoaren aurkako borrokan. Sigue leyendo

Ni ez naiz Bilbon azaroak 28an egongo/Yo no estaré en Bilbo el 28 de noviembre

Borroka garaiatik hartuta; kolaborazioa, egilea: Iker

Badira 20 urte Ezker Abertzaleko militantea naizela, eta betidanik preso politikoen amnistiaren alde lan egin dut. Beti espetxeratze hauen arrazoia militantzia politikoa bera zela ulertuta, eta ondorioz, honen irtenbidea, nahi eta nahi ez politikoa izan beharko lukeela ulerturik. Preso politikoaren estatusa, bere militantzia politikoagatik askatasuna ukatzen zaion edozein pertsonari atxikiturik doakion estatusa da, eta horregatik ez da bidean ahaztuta utzi dezakegun elementu bat.

Ezker Abertzaleak betidanik aldarrikatu du euskal presoen izaera politiko hori, baita gatazkaren urte gordinenetan ere, amnistia bera amets hutsa iruditu zitekeenean. Horregatik ezin dut ulertu nola duela 4 urtetik hona, euskal presoen askatasuna haien izaera politikotik bereizi den behin eta berriz, haien kaleratzea lege espainolek ezartzen duten ikuspegi birgizarteratze eta ikuspegi humanitario batetara mugatuz. Sigue leyendo

Cosas de vencedores y vencidos.

Artículo de Jose Maria Lorenzo Espinosa para Eusko Lurra Fundazioa.

“Ha caído vencida para siempre esa horrible pesadilla siniestra que se llama Euskadi y que era resultante del socialismo prietista por un lado y la imbecilidad vizcaitarra por otro. Vizcaya es otra vez un trozo de España por pura y simple conquista militar” (Jose María de Areilza – Bilbao1937)

Un alcalde falangista

Areilza fue el primer alcalde del Bilbao franquista. Y este trozo, que forma parte de su primer discurso en la villa conquistada por el ejército español, no pudo ser mas sincero. Cosa que hay que agradecer, aunque respondía al ambiente militar de la época y a la sensación total de impunidad política, que proporcionan las victorias de las armas. En todo caso, fue un discurso político e ideológico, porque Areilza no era militar. Era político y además falangista. Y fue muy diferente del laconismo militar de aquel otro parte de guerra “Cautivo y desarmado…etc”, con que Franco inició su dictadura. Sigue leyendo

Hamaika arrazoi amnistiaren aldeko azaroak 28ko manifestazioan parte hartzeko.

ZERGATIK JOANGO NAIZ URRENGO A-28ko MANIFESTAZIORA?

Saretik hartuta. Amnistiaren aldeko eta Errepresioaren aurkako Mugimendua.

Ezin dut idazki hau hasi gaur egun sentitzen dudan ardura eta egonezina adierazi gabe. Inoiz gertatu zait azaldu behar izatea pertsona ugariri, denak ezker abertzaleko lagun edo burkideak, zergatik ez naizen agertu mobilizazio batean edo bestean, baina oraingo hau da lehenengoa azaldu behar dudala zergatik ematen dudan nire oniritzia amnistiaren aldeko mobilizazio bati. Orain dela gutxi norbaitek esango ba zidan horrelakorik gertatuko zitzaidala ez nion sinetsiko.

Hau esanda, hor doaz nire arrazoiak – gehienak nahiko ezagunak betikoak direlako – hurrengo Azaroaren 28an Bilbon ospatuko den Amnistiaren aldeko beste mobilizazio hau, beste askotan bezala, nire sinadurarekin laguntzeko.

Sigue leyendo

Invasores e invadidos

Jose Maria Lorenzo Espinosa
A la tardor de 1707, la ciutat de Lleida es va rendir a les tropes de Felip V desprès d’ un serge ferotge i la represiòn contra la poblaciò va ser exemplar”.
Este es una de los episodios bélicos, con el que comienza la actual situación catalana. Y entre otras cosas, esto es lo que dice un folleto editado por la Generalitat, sobre la llamada ruta 1714. En Lleida, dos mil quinientos resistentes se enfrentaron durante meses a 30.000 mercenarios borbónicos. Que contaban con la promesa cumplida de un saqueo, de los de la época. No solo fue Lleida. Luego siguieron otras ciudades, en una veintena de saqueos y matanzas. Les Viles Cremades fueron el fruto de la presencia de las tropas españolas. Durante siete años la guerra de agresión saqueó las tierras catalanas, hasta el asalto final a Barcelona, el 11 de setiembre de 1714. Sigue leyendo